در صورتی که،مورثّ به قتل برسد وقاتل ملزم به پرداخت دیه گردد،خواه قتل عمدی باشد واز سوی اولیاءدم

به پرداخت دیه،مصالحه شود ،یا قتل خطائی با شبه عمد،باشد که از ابتدا دیه تعلق می گیرد ویا مثل قتل فرزند

به وسیله پدر باشد که در عمد آن نیز، دیه باید پرداخت گردد؛ به هر حال در هر مورد که برای فوت مورثّ،

باید دیه تأدیه گردد، این دیه به ارث می رسد وهرکس از اموال دیگر متوفی  ارث می برد به مقدار سهم الارث

از دیه هم ارث خواهد برد.(به غیر از کلاله اَمّی که از دیه ازث نمی برند)

از جمله زوج وزوجه متوفی نیز ازدیه ارث می برند این مسأله اجماعی است (ویرث القصاص من یرث المال عدالزوج والزوجة).

ود ارث بردن زوجه مانند زوج از دیه همسر متوفی ظاهرا" اختلافی بین شیعه وسنی نیز وجود ندارد( یرثَ الدیه من یرث المال حتی الزوج والزوجة).

شیخ طوسی در خلاف نقل می کند که عمر بن خطاب از دیه زوج به زوجه ارث نمی داد تا اینکه موضوع را از صحابه پرسید وسفیان بن ضحاک گفت:پیامبر (ص) در مورد زن ابن اثیم ضبابی به ما نوشت از دیه شوهرش به ارث بدهیم .ما هم ارث اورا ازدیه دادیم پس عمر از نظر خود برگشت وزوجه را در دیه سهیم کرد.